satu ucapan terima kasih….

sedar tak sedar dah sebulan aku duk kat cni…memang genap pun aku datang kat sibu 5 jan, skarang 5 feb. waktu ni sebulan yang lepas aku tengah tercangak2 kat airport tu mencari orang2 yang memegang kertas SMK methodist sibu, iaitu cikgu2 sekolah yang bakal menjemput aku sekaligus menumpangkan aku d rumahnya malam itu. dan sterusnya menghantar aku ke rumah sewa esok paginya…thanks bebanyak.

apa perasaaan duk sini? kalo korang nak rasa camne jadi perantau meh la dartang sarawak, duk setahun dua. huhuhuhu

aku duk kat sibu, syukur dapat kaw bandar, n sekolah aku ni 90% cina. aku ajar BM n seni, memang takde harapan aku ajar fizik kat cni, sekolah ni siap ada 2 orang lagi cikgu cemerlang fizik, tak campur lagi cikgu2 senior yang dah lama gila mengajar, nak banding dengan aku yang setahun jagung ni, tak da la . kena transfer g semenanjung dulu, baru dapat ajar fizik, geram gak sebab aku dengar kat semenanjung kurang cikgu sains…..tak pe lah, nak wat apa pun ….saya yang menurut perintah. ada hikmnahnya kot

aku ajar 9 kelas seni n 1 kelas Bm, syukur 1 je kelas bm tu, kalo bebanyak ada lak aku wat ajaran sesat kat situ. seni tu aku ajar semua kelas peralihan, 3 kelas form 1 n 3 kelas form 2. kira kelas pearlihan akulah satu2nya cikgu seni diorang, dan aku lah orangnya yang akan buat soalan setiap kali peksa. banyak gila kelas seni,ketua panitia seni pun ajar 2 , 3 kelas je.  tapi enjoy gak seni ni, diorang melukis memang cantik, kalo aku meliukis kat depan ada la 2,3 orang je yang ikut lukis gambar aku tu, tu semua yang tiru lukisan aku yang tahap melukis tu cam aku je la, ala2 amatur camtu, kalo yang hebat2 tu, lukis sendiri, 20 kali lagi cantik dari apa yang aku lukis.

yang bm lak aku ajar kelas 2nd last, kelas ni memang susah la nak mendisiplinkan. kalo kerja tu payah la sangat nak buat. kalo masa last, nak balik tu, tak yah la bagi kerja banyak2, 10 minit nak balik tu dah siap tutup pintutingkap, lampu semua, ready nak balik je, bunyi je loceng, tak yah la dengar nak cakap tima kasih, kalo ko duduk depan pintu tu pun mesti kena rempuh punya…baik selamatkan diri awal2.

mungkin aku selama ni duk sekolah okey2 kot, dulu waktu aku sekolah pun tak jumpa spesies macam ni(nak mampus duduk smap buat perangai macam tu?semua cikgu anti dengan ko nanti), aku g praktikal pun sekolah yang okey, budak pandai2, kesalahan paling besar kat praktikal tu pun diorang lambat masuk lab. waktu tu ada lecturer aku kena naik kelas, suruh g lab, marah2 skit. settle.kalo tak de lecturer aku tak de marah2 sgt kot….saja nak tunjuk kuasa veto kat lecturer. huhuhuhu

tapi datang sini, kejutan budaya aku. masuk kelas tu memang susah nak suruh semua berdiri, ucap selamat petang, kena jerit2 marah2 baru bangun, nak suruh ucap selamat petang je  dah amik masa 5 minit, kalo nak kuar kelas pun sama gak la konsep tu….kena marah lagi, tu belum lagi yang berkejar2ran dalam kelas, bising.. sampai penyelia petang pun pernah masuk kelas aku, tolong marah budak2 ni siap sebat lagi….diorang takut dengan pengetua, penyelia petang n cikgu disiplin.kalo dengan aku ni tak takut pun. tapi segan gak penyelia petang masuk kelas, malu n takut dia kata apa lak, hancur penilaian prestasi aku nanti

kelas peralihan okey la cuma masalah bahasa, dad yang tak faham bahasa melayu, marah camna pun di duk lagi melepak kat kerusi kawan dia aku, rerupanya dia tak faham, kawan dia translate baru di afaham, aku kalo masuk peralihan aku kena buat gaya bila bagi arahan, kalo suruh dia duduk, kena tunjuk kerusi. kalo nak ugut pukul kena tunjuk rotan..

nak marah banyak 2 pun malas, banyak sangat lak lakonan kena wat.

jumaat lepas, macam biasa kelas bm yang aku ajar tu akan terus berlarian kuar nak balik, lagi la nak cuti chinese new year ni, tetiba ada sorang budak ni.dia ni memang duk depan cikgu, dan memang akan cakap selamat petang n terima kasih setiap kali aku masuk n kuar kelas. dia cakap"terima kasih cikgu.satu orang saja yang cakap terima kasih ".

aku rasa best sangat bila ada orang yang cakap macam tu, walaupun sorang….huhuhuhu itulah makna ucapan terima kasih yang kita tak pandang sangat pun selama ni….

Leave a Reply